สวัสดี พ่อ แม่ พี่ น้อง ที่ยังตามบล็อกผมอยู่ ไม่ว่าจะตามด้วยสาเหตุไหนหรือจริง ๆ ไม่ได้ตาม แต่แค่หลงเข้ามา คือบล็อกผมเดี๋ยวนี้มันเริ่มจะมั่วขึ้นไปทุกวัน เดี๋ยวก็การ์ตูน เดี๋ยวก็คอมพ์ เดี๋ยวก็เรื่อยเปื่อย แถมยังดองบล็อกจนราขึ้น วันนี้เลยขอแวะเวียนมาเขียนหน่อย เพราะถ้าปล่อยไว้ เห็ดต้องขึ้นตามมาแน่ ๆ (ฮา)

วันนี้เป็นเอนทรีเรื่อยเปื่อยอีกแล้ว เอนทรีทิ้งทวนอำลาปี 2012 ย้อนความเดิมเหมือนที่รายการทีวีบางรายการชอบทำ ตอนที่เขียนถึงตรงนี้ ก็ยังไม่ได้นั่งนึกว่าเจออะไรไปบ้าง คิดได้แต่หัวข้อก็มานั่งเทียนเขียนเลย ก็ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลากี่วันถึงจะเสร็จนะ Foot in mouth

ก่อนจะเริ่มกันจริง ๆ ผมต้องบอกก่อนว่าเอนทรีนี้เหมือนไดอารีตัวผมเอง ถ้าไม่สนใจละก็ ปิดไปได้เลยนะ ฮ่า ๆ ๆ แต่ถ้ายังจะอ่านต่อละก็...ก็ทำใจซะ เพราะมันไม่มีสาระเลยละ Foot in mouth

เอาละ มาเริ่มกันที่เรื่องแรกเลยดีกว่า...

ปีนี้ได้ไปเที่ยวทะเล~!!

หลายคนอาจจะงงว่าแค่ทะเลเอง ไปออกจะบ่อย แต่ จขบ. อยากจะบอกว่าไม่เคยไปเลยตั้งแต่จำความได้ ครั้งสุดท้ายที่ได้ไปก็จำความไม่ได้ เห็นแต่รูปตัวเองไซส์มินิยืนอยู่บนหาดทรายที่ไหนไม่รู้ กำลังแอคท่าถ่ายรูปอยู่ ดูรูปไปก็สบถไปว่า ตรูจำไม่ได้ แต่เมื่อต้นปีนี้ก็ได้ไปเหยียบทะเลอีกครั้งถึงหาดทรายจะโสโครก (มาก) ก็เถอะนะ ก็บางแสนอะ ไปได้แค่นี้ (ฮา) แต่ก็เป็นทริปนึงที่น่าจดจำมาก ๆ เลย

ปีนี้เรียนจบแล้ว~!!

เรียนมาทั้งชีวิต จบได้สักที (ถ้าไม่คิดจะต่อปริญญาโทอะนะ) นับย้อนดูก็เกือบ 20 ปี ที่เรียนมาจนถึงตอนนี้ ได้อะไรมั่งฟะ? ที่จะดูเป็นชิ้นเป็นอันที่สุดก็คงเป็นตอนท้าย ๆ ช่วงปริญญาตรี มันช่างเหมือนความฝันจริง ๆ คือจำได้แค่ตอนท้าย ๆ หลังจากตื่นขึ้นมา ก็ว่าไป จริง ๆ ความรู้มันก็สะสมมาตลอดแหละนะ แค่ตอนนี้อยู่ในขั้นประยุกต์เอามาใช้ชีวิตแล้วแค่นั้น อ้า~ เขียนข้อนี้แล้วนึกถึงสมัยที่ยังเรียนอยู่ ยังอยู่กับเพื่อน ๆ จังนะ

ปีนี้ได้เป็นกำลังพลสำรอง....

เป็นเรื่องที่ไม่อยากจะนึกเล้ย แต่ก็นะ เรียน รด. มาแล้วนี่ไม่ได้จับใบสักหน่อย คงตัดขาดกันไม่ได้ ตอนกลางปีก็เลยโดนหมายเรียก เรียกไปรวมพลซะอย่างนั้น ไปลงชื่อ, ทำบัตร แล้วก็บอกยศกับตำแหน่งให้เรารู้ เวลาที่เกิดสงครามจะได้รู้ว่าต้องไปที่ไหน และผมก็ได้เป็นสิบเอกอยู่ตำแหน่งอะไรสักอย่างที่เกี่ยวกับการทำอาหาร... ทำอาหารเรอะ! รับรองว่าใครมาเยือนกอง จะได้กินมาม่าคัพกันทุกคน (ฮา)

ปีนี้ได้ลองทำงานจริง ๆ

ถึงจะไม่นาน แต่ก็ได้ทำงานฝ่ายกราฟิกกับบริษัทนึง แต่ด้วยเหตุผลบางประการทำให้ต้องขอลาออกมา และกลายเป็นเป็นฟรีแลนซ์.. พูดซะดูดี จริง ๆ ตอนนี้ก็แอบว่างงานน่ะแหละ (มีใครอยากจ้างผมไปเป็น กราฟิกดีไซน์มั้ย ติดต่อได้นะ Kiss ) งานกราฟิกก็เป็นอะไรที่เหนื่อยจริง ๆ แต่ก็ไม่เหนื่อยไม่เครียดเท่าตอนที่เรียนอยู่ (เอ๊ะ?!) ซึ่งก็ดี เพราะมันแปลว่าทำที่ไหนก็ทำได้แหละ แต่ขอเวลาหาที่ที่มันลงตัวหน่อย จะได้แฮปปี้เวลาทำงานจริง ๆ

ปีนี้ได้พักใจ...

อืม...เคยเป็นเรื่องเศร้า แต่ตอนนี้ไม่เท่าไหร่ การอยู่แบบมีหัวใจว่าง ๆ มันก็มีข้อดีของมันอยู่ ได้พักใจที่เหนื่อยหนักมาหลายปี ไม่ต้องนึกถึงใคร กังวลอะไร อยากจะไปไหนก็ไป อิสระเสรี ถึงแม้ว่าแรงบันดาลใจในชีวิตจะน้อยลงไปบ้างก็ตาม แต่เชื่อว่า จุดจบของบางสิ่ง ย่อมเป็นจุดเริ่มต้นของบางอย่างเสมอ แล้วชีวิตที่สะดุดล้มลงไปนี้ ก็จะกลับมาลุกขึ้นเดินอีกครั้ง...

เอาสัก 5 เรื่องใหญ่ ๆ แล้วกันที่ได้เจอะเจอในปีนี้ จริง ๆ นั่งนึกไปน่าจะมีอีกนะ แต่ช่างมัน เยอะมากขี้เกียจวาดรูป (ฮา) แต่ถ้าจะลาเอนทรีกะแค่ 5 เรื่องนี้ มันก็น่าเสียดาย ไหน ๆ เขียนแล้ว ขอเขียนเรื่องที่พลาดในปีนี้ด้วยเลยแล้วกัน (โฮก) พลาดจริง ๆ นะ น่าเสียดายมาก ๆ แล้วก็ซวยมาก ๆ

ปีนี้พลาดไปร่วมงานเปิดตัว Kaspersky 2013 !!

เสียดายมากกกกกกก ให้ตายเถอะ เพราะมีคนเชิญไปร่วมงานด้วยผ่านบล็อกของใครสักคน ที่ผมไปเมนต์ไว้ว่าอยากไปงานเปิดตัวแบบนี้บ้าง เค้าก็เลยเชิญผมไป มีคนส่งอีเมลเชิญมาให้ด้วย กะว่าไปเต็มที่ ตอบบัตรเชิญไปเรียบร้อย สุดท้ายพอถึงวัน ดันไปไม่ได้ติดธุระ คนที่ผมจะพามาเป็นเพื่อนไปก็ติดธุระเหมือนกันอีก อดครับ โคตรเสียดาย ถ้าคนเชิญคนนั้นมาเห็น ต้องขออภัยอย่างยิ่งที่ไม่ได้ไปนะครับ ถ้ามีโอกาสก็ขอให้มาเชิญกันอีกนะครับ คราวนี้ไม่เบี้ยวแน่ Undecided

ปีนี้พลาดโดนคนหลอกให้ไปทำงานขายประกัน!

เด็กจบใหม่ ก็ต้องหางานจริงมะ แต่ผมมันขี้เกียจเลยลงไว้ใน Jobthai ไอ้งานที่อยากได้ก็ไม่โทรมาสักที แต่ประกันนี่ดิ โทรมา เช้า สาย บ่าย เย็น อะไรของมันก็ไม่รู้นักหนา จนวันนึงมีสายโทรมาแต่ไม่ได้บอกว่าจากไหนแค่บอกว่าว่างตำแหน่งเกี่ยวกับ IT Support อยากให้ทำเกี่ยวกับการออกแบบสื่อการสอนต่าง ๆ (ตอนนั้นงง ๆ แต่ก็คิดไปว่าคงอยากให้เราไปทำวิธีการใช้งานเกี่ยวกับ IT ละมั้ง) ไอ้เราก็ลืมถามว่าจากไหน บอกแค่ว่าถ้าสนใจให้ไปตึก P.S. Tower อยู่แถวอโศก...

ต่อมาเราก็เลยไปตามนัด หวังอยากได้งาน เท่านั้นแหละเจอตึกที่มีป้าย P.S. Tower หลาเลย ตามด้วยป้ายที่ถัดมาด้านล่าง ไทยประกันชีวิต ... face palm ทันใด แต่ก็ใจดีสู้เสือ ไหน ๆ มาแล้วก็เข้าไป ตอนนั้นฝนตกด้วย เลยกะว่าฝนหยุดค่อยไปอีกที่นึง เข้าไปก็ให้เขียนใบสมัคร ซึ่งดูยังไงมันก็เหมือนมาขายประกัน... IT Support ยังไงฟะ แต่ก็เขียนส่งไป รอสัมภาณ์ ก่อนสัมภาษณ์ก็มีให้ตอบแบบสอบถามอีก ก็ตอบ ๆ ไป แล้วเข้าสัมภาษณ์ สัมภาษณ์ได้จริงจังมาก ถามถึงคนที่มีชื่อเสียงที่เป็นแรงบัลดาลใจ แนวคิดการทำงาน จุดดีจุดด้อยของตัวเอง บลา ๆ ๆ ก็ตอบจนเสร็จไป แล้วเค้าก็บอกให้รอผลตอนเย็นหรือพรุ่งนี้เช้า

วันรุ่งขึ้นเค้าก็โทรมาพร้อมกับบอกว่ายินดีรับเราเข้างาน... (เอ่อ จะสัมภาษณ์ทำม้าย ยังไงก็จะเอาคนไปขายประกันอยู่แล้วนี่ ตอบยังไงก็ได้หมดแหละ) เลยปฎิเสธไปว่ามีงานที่สนใจมากกว่า เค้าก็ยังตื้อไม่เลิก บอกให้มาปฐมนิเทศน์ก่อนก็ได้ ค่อยคิดอีกทีนึง เลยบอกไปว่า ผมไม่ขอเข้าไปที่นั่นอีกแล้วครับ และวางสาย เป็นอุทาหรณ์ที่สุดว่า จะติดต่ออะไรต้องรอบคอบและมีสติ ไม่งั้นโดนอีกแน่

ปีนี้พลาดขี่รถล้มติดกัน 4 ครั้งในเดือนเดียว!

เป็นอะไรที่ประหลาดมาก เพราะขี่มาตั้ง 7 ปี แทบไม่ล้มเลย แต่ไม่นานนี้ล้มไปถึง 4 ครั้งติดในเดือนเดียว หรืออาจจะมากกว่านี้แต่จำไม่ได้ ว่าไปก็เล่าให้ครบเลย

  • ครั้งแรกล้มไปเพราะฝนตกถนนลื่น แล้วรถตัดหน้าเลยเบรคจนล้มสไลด์ไปกับรถเกือบ 10 เมตร แต่ไม่เป็นไร
  • ครั้งที่สองนี่แย่หน่อยเพราะหลับในจนไปเฉี่ยวยายที่เข็นรถเข็นอยู่ข้างทาง แต่โชคดีที่เฉี่ยวรถเข็น ไม่ได้เฉี่ยวยายแกตรง ๆ จ่ายค่าทำขวัญไป 5,000 บาท เพราะยายแกก็ล้ม หลังยอกเหมือนกัน (แต่ 5,000 เยอะไปป่าวฟะ) ส่วนตัวเองเข้าเฝือกมือซ้ายนิ้วหักไปสองนิ้ว รถส่งซ่อมหมดไปหลายพันอยู่
  • ครั้งที่สามนี่ถนนไม่ลื่นแต่เพราะคนเดินข้ามถนนไม่กลัวรถ ระยะกระชั้นมากเลยเบรคจนเสียหลักล้มไปทั้งที่แขนเข้าเฝือก แต่ขี่ช้าเลยไม่เป็นไร รถล้มแต่ตัวยังยืนอยู่เลย
  • ครั้งล่าสุดฝนตกอีกแล้ว แต่ไม่หนักมาก ถนนลื่นหน่อย ๆ เจอรถ Taxi ปาดหน้าจอดส่งผู้โดยสาร ระยะกระชั้นมากไม่เกิน 5 เมตร แต่ขี่มา 50KM/h ล้มสไลด์ไปกระแทก Taxi นิดนึง มือซ้ายเพิ่งถอดเฝือกแต่โชคดีล้มไปทางขวา มือขวา ขาขวา เลยเป็นแผลเปิดเลือดซิบ เจ็บไปเกือบสัปดาห์นึง กว่าแผลจะตกสะเก็ด แต่ไม่อยากจะถือสาหาความเลยไม่เอาเรื่องอะไร

มีรุ่นน้องบอกว่า ดวงของราศีกันย์ช่วงนั้นไม่ดี (ประมาณพฤศจิกายน) จะมีภัยเรื่องการจราจร ไม่ค่อยเชื่อเรื่องทำนายแบบนี้ แต่เจอติด ๆ กันขนาดนี้ก็ฟังหูไว้หูนะ ช่วงนี้เลยไม่ค่อยอยากขี่รถ แถมพอได้ขี่ก็ไม่มั่นใจเท่าไหร่ด้วยอะ แย่จัง Frown

เอาละ เรื่องแย่ ๆ เอาแค่นี้พอ เพราะผมจำเรื่องแย่ ๆ ไม่ค่อยได้นักหรอก ถึงมันจะเยอะก็เหอะ แต่ 3 เรื่องนี้มันผุดมาก่อนเพื่อน ก็เลยเขียน

สำหรับเอนทรีปั่นบล็อกตัวเองก็จบลงเท่านี้ ถ้าใครอยากจะเมนต์แต่ไม่รู้จะเมนต์อะไรก็ใส่ประสบการณ์ปีนี้ของตัวเองก็ได้นะ อยากเห็นเอนทรีคอมเมนต์เกินสิบบ้างอะ เดี๋ยวนี้ไม่เห็นเลย เงียบเหงา Foot in mouth

ปล. เจอกันครั้งหน้า อาจได้รีวิว Kaspersky Pure 3.0 นะ Smile
ปล.2 สวัสดีปีใหม่ 2556 นะทุกท่าน~! ขอให้สมหวังดังใจหมายทุกสิ่ง เงินทองไหลมาเทมามากมาย เพี่ยง~!

Recommend

Latest Comments

Categories